İş hukuku , tanımı, bireysel iş hukuku , toplu iş hukuku, İş Hukuku’nun temel nitelikleri, işçilerin korunması ilkesi , işçi yararına yorum ilkesi, işyeri iç yönetmelikleri, işyeri uygulamaları, işyerinin açılması, işyerini bildirme, işyerinin veya bir bölümünün devri, iş yerinin kapatılması, sürekli ve süreksiz iş sözleşmesi, belirli ve belirsiz süreli iş sözleşmesi,
tam ve kısmi süreli iş sözleşmesi, çağrı üzerine çalışmaya dayalı iş sözleşmesi, deneme süreli iş sözleşmesi, takım sözleşmesi ile oluşturulan iş sözleşmeleri, iş sözleşmesinin devri, iş sözleşmesinin yapılması, iş sözleşmesi yapma ehliyeti, iş sözleşmesi özgürlüğü ve sınırları, işçinin borçları , iş görme borcu , işçinin işi bizzat yapma borcu, işçinin işi özenle yapma borcu , sadakat borcu, düzenleme ve talimatlara uyma borcu, işverenin borçları, ücret ödeme borcu , ücret, işverenin eşit davranma borcu, bildirimli fesih, bildirimsiz fesih, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ölüm tazminatı, ibraname, çalışma ve dinlenme süreleri, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatiller, yıllık ücretli izin, sendika kavramı, sendika özgürlüğü, sendika üyeliği, toplu iş sözleşmesi, grev ve lokavt gibi temel kavramların tanımlandığı, açıklandığı, sınırlarının belirlendiği hukuk dalıdır.
4857 Sayılı İş Kanununa göre,
Bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişiye işçi, işçi çalıştıran
gerçek veya tüzel kişiye yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlara işveren, işçi ile
işveren arasında kurulan ilişkiye iş ilişkisi denir. İşveren tarafından mal veya hizmet üretmek
amacıyla maddî olan ve olmayan unsurlar ile işçinin birlikte örgütlendiği birime işyeri denir.